Łódzki Związek Piłki Ręcznej

W Jubileuszowym roku 100-lecia Związku Piłki Ręcznej w Polsce, Łódzki Związek obchodzi 90-tą rocznicę powstania
– założony 2 grudnia 1928 roku.
Honorowy patronat nad obchodami 90-lecia ŁZPR objął
Marszałek Województwa Łódzkiego Witold Stępień.

Historię tworzą ludzie. Wokół działań związanych z piłką ręczną pojawiło się tysiące ludzi, których nieprzeciętne predyspozycje i talenty służyły naszej dyscyplinie sportu. Zdolności organizatorskie i zaufanie środowiska powodowały, że stawali oni na czele łódzkiej organizacji.

Prezesami Związku byli: Lucjan Chełmicki, Aleksy Rżewski, Tadeusz Marszałek, Ryszard Kannenberg, Henryk Wiankowski, Albin Grabowski, Władysław Kościelski, Józef Woliński, Lucjan Michalski, Roman Zawada, Henryk Czekalski, Jan Dominiak, Wacław Nowicki, Ireneusz Mrówczyński, Władysław Okas, Józef Mikołajczyk, Jan Pełka, Wiesław Bobrek, Marek Sobolczyk, Stanisław Gronkiewicz, Bolesław Bartnik, Janusz Bęben i aktualnie pełniący funkcję Łukasz Łukawski.
Wokół prezesów skupiali się działacze, których aktywność spowodowała wybór do władz centralnych Związku Piłki Ręcznej w Polsce. W ostatnich dekadach w pracach Zarządu ZPRP uczestniczyli: Paweł Jankiewicz – Prezes, Zygfryd Kuchta – Wiceprezes, Jerzy Dzięgielewski, Marek Sobolczyk i Marek Żuk – członkowie, Henryk Kaczmarek był we władzach Komisji Sędziowskiej ZPRP oraz Jerzy Bończak – członek i Przewodniczący Komisji Rewizyjnej.

Również łódzka myśl szkoleniowa została dostrzeżona przez władze Związku, trenerami kadr narodowych byli Zygfryd Kuchta, Andrzej Szymczak i Tadeusz Wadych /seniorskich/ oraz Wiesław Krygier i Józef Kulik /młodzieżowych/.
Nie byłoby zawodów piłki ręcznej gdyby nie obecność sędziów, z pośród których Sławomir Cłapiński osiągnął poziom międzynarodowy, a obecnie zasiada wśród delegatów ZPRP, czuwających nad przebiegiem spotkań ligowych. W minionych latach w roli tej występowali także: Jerzy Bończak, Andrzej Chocianowski, Jacek Jarosz i Zygfryd Kuchta.

Najważniejszymi jednak postaciami każdej dyscypliny sportu są zawodniczki i zawodnicy, a między nimi Ci, którzy dostąpili zaszczytu reprezentowania barw narodowych. Łódzkie środowisko przygotowało sportowo do miana Reprezentanta Polski niemałą ich rzeszę, wśród kobiet /dotyczy także hazeny/:
A.Augustyniak, J.Bartosiewicz, P.Bogucka, P.Borowiecka, M.Brandt, B.Enkelman, Z.Filipiak, M.Glapińska, E.Głażewska, J.Głarzewska, H.Gruszczyńska, L.Janicka, J.Jaszczak, I.Kordowska, M.Kwaśniewska, B.Klonowska, H.Kurkowska, E.Kaczorowska-Kopertowska, G.Kornacka, M.Kozłowska, B.Kowalczyk, B.Krężel, K.Lachowska, K.Lewandowska, S.Lisewska, A.Matuszewska-Kaja, J.Nawrocka, M.Niedźwiedź-Cecotka, D.Paździejewska, K.Polenz, M.Ściepłek-Kubera, M.Strzałkowska, I.Świstak-Pabich, J.Wodniak, A.Wypych, G.Wierchucka, M.Zakrzewska, K.Zgierska, Z.Zgierska, I.Zylbierżak.
Z pośród mężczyzn występujących z białym orłem na piersiach byli także reprezentanci klubów z Województwa Łódzkiego: M.Balanda, W.Bąk, R.Bisinger, E.Grubert, L.Dziuba, J.Jaroszczak, M.Kordowiecki, G.Kosma, W.Krygier, Z.Kuchta, T.Marszałek, A.Miszka, H.Mrowiec, M.Nowakowski, M.Nowicki, W.Nowiński, M.Pazdur, I.Pindur, R.Przybysz, Z.Robert, A.Staszewski, F.Stegliński, M.Smolarek, M.Stęczniewski, W.Szulc, A.Szymczak, W.Wachowicz, R.Wasiak i R.Wójcik.
W młodzieżowych reprezentacjach kobiet i mężczyzn występowali: J.Alberciak, M.Bartnik, E.Dominiak, E.Dziadczyk-Kaczorowska, E.Gunia, J.Kowal, M.Kozłowska, S.Lisewska, E.Sadurska, M.Sinczowska, A.Szafnicka, M.Ściepłek, I.Świstak, W.Urbańczyk, J.Wodniak, Ł.Białoszek, Ł.Cieślak, M.Fiszer, R.Florczak, R.Fudali, P.Gucio, P.Kacprzak, M.Kowacki, M.Kondek, L.Łukawski, B.Michalak, J.Olak, A.Piwoński, M.Smolarek, M.Strączyński, D.Tryba, A.Turowski, D.Wolak, M.Woroszyło, B.Wrembel.

Łódzki Związek Piłki Ręcznej może pochwalić się jeszcze czymś szczególnym. Jedynym kobiecym medalem Igrzysk Olimpijskich zdobytym przez reprezentacyjną „hazenistkę”, zawodniczkę Mistrzyń Polski z 1929, 1932 i 1933 roku zespołu Łódzkiego Klubu Sportowego – Marię Kwaśniewską, która w 1936 roku podczas Igrzysk w Berlinie zdobyła brązowy medal w rzucie oszczepem.
Reprezentacyjna piłka ręczna rodzi się często w mniejszych ośrodkach, które co prawda nie tworzą zespołów ligowych ale są ogromną kuźnią talentów sportowych, a do mistrzostwa sportowego, poprzedzonego ciężką pracą prowadzą zawodników nieznani szerszej społeczności trenerzy. Ludzie pełni pasji,  zaangażowania i poświęcenia. Okręg łódzki nie jest w tej materii odosobniony. Oprócz dużych ośrodków jak Łódź - gdzie pracy z młodzieżą poświęcili się między innymi trenerzy: Stanisław Brot, Janusz Chmielak, Stanisław Gronkiewicz, Zbigniew Iskierka, Ryszard Papiewski, Jan Pełka, Tomasz Walicki
czy Krystyna Zarańska oraz Piotrków Trybunalski - trenerzy: Wojciech Gawliński, Krzysztof Kazimierski i Grzegorz Tomczyński/, funkcjonują od lat enklawy piłki ręcznej, w których dzięki pracy „zakręconych” na punkcie piłki ręcznej ludzi, wychowywane są nowe pokolenia zawodniczek i zawodników. Do takich miejsc niewątpliwie należy Konstantynów Łódzki, z którego Robert Szklennik, Wacław Parys, Paweł Kraska czy Eugeniusz Czech stworzyli miasto nierozerwalnie kojarzące się z piłką ręczną. Do miana takich miast Łódzki Związek Piłki Ręcznej zalicza również: Pabianice z trenerami Janem Kukiełą, Bogumiłem Malinowskim, Włodzimierzem Stawickim; Poddębice, a tam Sebastian Bamberski i Krzysztof Andrzejczak; Tomaszów Mazowiecki i Marek Parada; Wieluń i osobę Henryka Bogusza oraz Zgierz ze Stanisławem Mijasem.
Nie jest to wiele lecz trzeba mieć nadzieję, że obecne działania Zarządu ŁZPR zmierzające w kierunku rozszerzenia swojego obszaru działania na terenie Województwa Łódzkiego przy panującej „sprzyjającej atmosferze dla piłki ręcznej” odniosą oczekiwany skutek i mapa ośrodków naszej dyscypliny sportu znacznie się wzbogaci. 

Pierwsze w Polsce Mistrzynie

Jak przystało na miasto włókniarskie, gdzie ogromną rzeszę pracowników przemysłu „lekkiego” stanowiły kobiety, one też stanowiły znaczny procent uczestników życia sportowego. Nie dziwi więc fakt odgrywania przez łódzkie włókniarki czołowych ról w rywalizacji sportowej młodego Państwa Polskiego.
Od roku 1929 do roku 1938 kobiety rywalizowały w Mistrzostwach Polski w hazenie, pierwszymi i ostatnimi tytułami mogą poszczycić się zawodniczki ŁZPR:
1929 – ŁKS Łódź w składzie: Irena Eibuszyc, Celina Gapińska, Jadwiga Głażewska, Bronisława Jaszczak, Julia Jaszczak, Lili Konówna, Maria Kwaśniewska, Celina Rytel, Edyta Zylberżanka.
Łodzianki zdobywały tytuły w latach: 1932 (ŁKS), 1933 (ŁKS), 1934 (IKP), 1935 (IKP), 1936 (IKP), 1937 (IKP) i 1938 (IKP Łódź), zdobywca jednocześnie Mistrzostwa Polski w rozgrywanych  równolegle, próbnych zawodach w piłce ręcznej 7-osobowej. Skład zespołu: J.Błaźniak, Z.Filipiak-Woźniakiewicz, J.Głażewska, H.Gruszczyńska, L.Janicka, J.Nawrocka, H.Słomczewska.
1939 – HKS „Znicz” Łódź Skład zespołu: Z.Adamska, W.Cichomska, J.Gałązkówna, ps. Halszka, ps. Jana, J.Kirszankówna, H.Kramarska, I.Kryńska, A.Latkówna, S.Leńska-Kościelska, L.Zelżanka, S.Zelżanka. Trener: Władysław Kościelski.
We wznowionych po działaniach wojennych rozgrywkach o Mistrzostwo Polski w latach 1946 i 1947 znów triumfował łódzki zespół: „Zryw” Łódź w składzie: H.Bielicka, Z.Filipiak-Woźniakiewicz, J.Głażewska, H.Gruszczyńska, L.Janicka, M.Jeżewicz, J.Maciejewska, J.Nawrocka-Mamińska, J.Pawlikowska, R.Szczerbanowska, H.Zdziennicka, J.Zglińska.
Na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych łódzkie, żeńskie zespoły jeszcze trzykrotnie zdobywały tytuł Mistrza Polski: „Chemia” Łódź w roku 1949 i „Unia” Łódź w latach 1951 i 1952.

zespół IKP Łódź
zespół IKP Łódź

Tytuł po 41 latach
Po kobiecych osiągnięciach lat 30-tych i 40-tych nastały długie lata posuchy w sukcesach sportowych. Powrót do elity polskiej piłki ręcznej zrealizował w roku 1987 zespół GKS „Piotrcovia” Piotrków Trybunalski. Występując nieprzerwanie do dnia dzisiejszego w zawodach najwyższej klasy rozgrywkowej dziewczęta z Piotrkowa zdobyły brązowe medale Mistrzostw Polski w latach: 1990, 1992, 1995 i 2009, srebrne  latach: 1994, 1998, 2003 i 2007.
Medal z najcenniejszego kruszcu i tytuł Mistrza Polski Piotrkowianki wywalczyły w roku 1993, kiedy to pod wodzą Jerzego Noszczaka, różnicą jednej bramki pokonały zawodniczki AZS AWF Wrocław.
Złote medale zawisły na piersiach: Eleny Aleksandrowny, Edyty Błaszkowskiej, Anny Borowskiej, Ewy Głażewskiej, Małgorzaty Czarnockiej, Iriny Jefimowej, Anny Kalinowskiej, Elżbiety Kopertowskiej, Beaty Krężel, Anny Krawczyk, Marzeny Kubery, Emanueli Lewińskiej, Moniki Łaskiej, Agnieszki Matuszewskiej, Marioli Michalak, Iwony Pabich, Beaty Seligi, Beaty Skury i Ewy Więcek. Trenerowi Jerzemu Noszczakowi pomagali w pracy asystent – Piotr Bielawski, masażysta - Dariusz Andrzejewski i kierownik drużyny Mirosław Laskowski.
GKS „Piotrcovia” Piotrków Trybunalski – Mistrzynie Polski 1993
Górny rząd od lewej: Piotr Bielawski – asystent trenera, Dariusz Andrzejewski – masażysta, Agnieszka Matuszewska, Anna Krawczyk, Irina Jefimowa, Ewa Głażewska, Beata Seliga, Iwona Pabich, Mirosław Laskowski – kierownik drużyny, Jerzy Noszczak – trener.
Środkowy rząd: Elżbieta Kopertowska, Mariola Michalak, Marzena Kubera, Anna Borowska, Anna Kalinowska, Małgorzata Czarnocka, Beata Krężel.
Dolny rząd od lewej: Beata Skura, Monika Łaska i Ewa Więcek/

Oprócz zespołu z Piotrkowa Trybunalskiego na przestrzeni lat w rozgrywkach najwyższej ligi kobiet występowały dziewczęta SKS „Społem” Łódź (1966, 1967) i KS „Anilana” Łódź (1988, 1989).

Dwa lub trzy męskie mistrzostwa
Uznawane przez ZPRP Mistrzostwa Polski datują się od roku 1930 (11-osobowe) i 1955 (7-osobowe), nieporozumienia wewnątrz władz Związku spowodowały brak wyłonienia oficjalnego Mistrza Polski w roku 1932, a w tym właśnie roku rozgrywki na pierwszym miejscu ukończył zespół ŁKS Łódź. Oficjalnym Mistrzem Polski zespół Łódzkiego Klubu Sportowego został w roku 1939. Pod wodzą Klaudiusza Lityńskiego złote medale zdobyli: Zbigniew Amanowicz, Witold Bujnowicz, Zbigniew Fiszer, Józef Graczyk, Erwin Grubert, Paweł Koch, Jan Kosmala, Wacław Kowalczyk, Janusz Miller, Eugeniusz Pigłowski, Czesław Raczyński, Emil Retz, Kazimierz Rogalski, Tadeusz Styczyński, Jan Witek, Kazimierz Zajączkowski, Władysław Załęski i Bronisław Zieliński.
W rozgrywkach ligi drużyn 7-osobowych Okręg Łódzki reprezentowany jest, z małymi przerwami, od roku 1964, kiedy to awans do najwyższej klasy rozgrywkowej uzyskał zespół KS „Anilana” Łódź – najbardziej utytułowana drużyna Okręgu, zdobywca brązowych medali Mistrzostw Polski w latach: 1971, 1972, 1974, 1975 1978 i 1982. Srebrnych medali w latach: 1977, 1984, 1985, 1986 oraz 1987. I wreszcie złotego medalu w roku 1983. Zespół pod wodzą grającego trenera Zygfryda Kuchty występował w składzie: Lesław Dziuba, Mariusz Fiszer, Remigiusz Jatczak, Marek Kordowiecki, Grzegorz Kosma, Krzysztof Kowacki, Zbigniew Olak, Marek Pazdur, Ryszard Przybysz, Zbigniew Robert, Tadeusz Snochowski, Andrzej Szymczak i Marek Śmiechowicz.

Zespół KS „Anilana” Łódź – Mistrz Polski 1983

Oprócz zespołu KS „Anilana” Łódź Okręg nasz w  rozgrywkach najwyższej klasy reprezentowały drużyny: „Concordii” Piotrków Trybunalski /1968/, GKS „Piotrcovia” Piotrków Trybunalski /1979/ oraz Chojeńskiego Klubu Sportowego z Łodzi /1986/.

Nasi Olimpijczycy
Wiele okręgowych związków piłki ręcznej może pochwalić się znaczniejszą liczbą piłkarzy ręcznych, którzy byli uczestnikami igrzysk olimpijskich, jednak tylko w Łódzkim Związku ta stosunkowo niewielka liczba, stanowi dla polskiej piłki ręcznej tak wysoką jakość. Przy pięciu olimpijczykach mamy aż trzy medale, tyle co Okręg Dolnośląski przy znacznie większej liczbie uczestników igrzysk.
Brązowymi medalistami Igrzysk Olimpijskich w Montrealu /1976/ są ówcześni zawodnicy KS „Anilana” Łódź:

Zygfryd Kuchta
– dwukrotnie reprezentujący Polskę podczas zawodów olimpijskich /1972 – Monachium i 1976 Montreal/, rozegrał w reprezentacji 142 spotkania, ostoja spokoju i opanowania, reżyser gry obronnej. Trener i działacz, członek PKOl, laureat krajowej i europejskiej Nagrody Fair Play.

Ryszard Przybysz
– 89-krotny reprezentant Polski, dynamiczny lewoskrzydłowy zdobywca 246 bramek zarówno ze swojej pozycji jak i z lewego rozegrania, olimpijczyk z Montrealu - 1976. Zawsze uśmiechnięty, „dusza towarzystwa” – ułatwiający drogę młodym zawodnikom.

Andrzej Szymczak
– legenda nie tylko polskiej piłki ręcznej. Bramkarz uczestniczący dwukrotnie w igrzyskach olimpijskich /1972 – Monachium i 1976 Montreal /. Reprezentował Polskę 229 razy, niejednokrotnie mając decydujący wpływ na wynik spotkania. Wielka osobowość i niekwestionowany autorytet na boisku i poza nim.

Grzegorz Kosma
– Olimpijczyk z Moskwy /1980/, 156-krotny reprezentant Polski, środkowy rozgrywający, zdobywca 383 bramek, niekonwencjonalny reżyser gry doskonale współpracujący z partnerami. Człowiek otwarty, pełen przyjaźni dla innych.

Włodzimierz Wachowicz
– uczestnik IO w Monachium /1972/, reprezentował Polskę 33 razy zdobywając 19 bramek, prawy rozgrywający, dysponujący jedynym w swoim rodzaju rzutem z biodra. Pracowity i konsekwentny w swoich działaniach zarówno w karierze sportowej jak i życiowej.

Młodzieżowi medaliści
Pierwszy złoty medal w kategoriach młodzieżowych chłopców zdobyła prowadzona przez Ryszarda Papiewskiego reprezentacja Okręgu Łódzkiego podczas V Spartakiady Młodzieży w roku 1977, zwycięstwo w spartakiadzie było równoznaczne z tytułem Mistrza Polski Juniorów Młodszych. Złote medale zdobyli: Jacek Renkowski, Mariusz Fiszer, Roman Fudali, Paweł Jachnik, Krzysztof Stando, Ryszard Błoch, Janusz Pietras, Paweł Czerwiński, Piotr Polanowski, Piotr Stelmasiak, Mariusz Śledziński, Zbigniew Robert, Krzysztof Durka, Mirosław Knol, Andrzej Rosiak i Jarosław Marciniak.

Reprezentacja Okręgu Łódzkiego – Mistrzowie Polski Juniorów Młodszych 1977

W rok później /1978/ piłkarze ręczni Chojeńskiego Klubu Sportowego powtórzyli ten sukces w kategorii juniorów. Zespół pod wodzą Jerzego Jaworowicza Mistrzostwo zdobył w składzie: W.Stasiak, S.Szczeciński, J.Michalski, P.Kacprzak, M.Strączyński, L.Białowąs, S.Bojko, S.Bakałarz, R.Kajda, J.Okupski, T.Niewiadomski, W.Oczkowski i W.Durkowski.

Juniorzy Chojeńskiego Klubu Sportowego – Mistrzowie Polski Juniorów 1978
   administracja   poczta  Serwis lodzkizpr wykorzystuje cookies! ©2015-2018 Łódzki Związek Piłki Ręcznej | www.lodzkizpr.pl